Er zijn dromen die je als kind al bij je draagt. Dromen die soms zo groot lijken, dat je ze voorzichtig opbergt. Niet omdat je ze niet wilt, maar omdat het leven ondertussen andere plannen lijkt te hebben. Voor mij was piloot worden zo’n droom. Een droom die lang ver weg voelde — tot vorig jaar.

Vandaag sta ik in de afrondende fase van mijn ATPL-opleiding. De cockpit is geen verre fantasie meer, maar een plek waar ik stap voor stap naartoe werk. Met deze website en blogs wil ik mijn verhaal delen, niet alleen voor mezelf, maar ook voor iedereen die droomt van een toekomst in de cockpit.

Een droom op de achtergrond

Als kind keek ik vaak omhoog wanneer er een vliegtuig overkwam. Ik vroeg me af wie daar voorin zat, hoe het zou voelen om boven de wolken te vliegen en de wereld van bovenaf te zien. Toch schoof die droom langzaam naar de achtergrond. School, werk, verantwoordelijkheden en verwachtingen namen het stuur over. De gedachte “misschien later” werd steeds vaker “waarschijnlijk niet”.

Twijfel en verlangen

Toch liet het idee me nooit helemaal los. Elke keer dat ik een cockpit zag, een vliegtuig zag opstijgen of iemand hoorde praten over vliegen, voelde ik het weer kriebelen. Tegelijkertijd was er twijfel: ben ik niet te oud? Is het haalbaar? Durf ik alles wat ik ken los te laten voor iets nieuws? En kan ik dit wel financieren?

Die vragen hielden me lang tegen. Maar op een gegeven moment begon een andere gedachte zwaarder te wegen: Wat als ik het niet probeer? Het besef dat spijt vaak groter is dan angst, werd een keerpunt.

De eerste stap richting de cockpit

De droom werd concreet toen ik besloot om het roer om te gooien; ik meldde mij aan voor de selectiefase bij mijn vliegschool. Nu, ongeveer twee jaar na aanmelding voor de selectie, is de finishlijn in zicht. Theorie, examens, simulators, vlieguren — het traject is intens, soms uitputtend, maar vooral leerzaam. Elke fase bracht nieuwe inzichten en bevestigde dat dit de juiste keuze was.

Waarom ik mijn verhaal deel

Met mijn verhaal wil ik een realistisch beeld geven van wat het betekent om piloot te worden. Niet alleen de hoogtepunten, maar ook de momenten van twijfel, stress en doorzetten. Te vaak zien we alleen het eindresultaat, terwijl juist de weg ernaartoe zo waardevol is.

Als mijn verhaal één toekomstige piloot helpt om beter voorbereid te zijn, of de moed geeft om wél te beginnen, dan is dit doel voor mij geslaagd.

Vooruitkijken

De komende periode neem ik je mee in mijn laatste stappen richting de cockpit: de afronding van de opleiding, eerste sollicitaties en alles wat daarbij komt kijken. Aangevuld met zelf geschoten foto’s, persoonlijke ervaringen en eerlijke reflecties.

Dromen hebben geen houdbaarheidsdatum. Soms hebben ze alleen tijd nodig om op te stijgen.